Árni Daníel Júlíusson

RESTRUCTURATION DE LA DETTE ET ASSEMBLÉE CONSTITUANTE EN ISLANDE

La restructuration de la dette est au centre des débats en Islande, la question de la banque Icesave ayant été placée dès à présent en tête des priorités. Le gouvernement a passé un accord avec la Grande Bretagne et la Hollande, baptisé Icesave III, dans lequel les contribuables islandais sont censés payer pour le comportement irresponsable de l’oligarchie financière internationale concernant les comptes Icesave. Cet accord est très impopulaire et un appel à référendum national a été lancé.

DEBT RESTRUCTURING AND CONSTITUTIONAL ASSEMBLY IN ICELAND

The debt restructuring is the foremost issue in Iceland, with the so-called Icesave issue on the top of the agenda right now. The government has made a deal with Great Britain and Holland, called Icesave III, in which Icelandic taxpayers are supposed to pay for the irresponsible behavior of the international financial oligarchy regarding the Icesave accounts. This is a very unpopular deal and a national referendum is being called for. We hope the president answer the loud calls for this, but the parliament has already passed the deal.

AGS harðlega gagnrýnt fyrir kreppudýpkandi aðgerðir

AGSAGSNý skýrsla segir að ráðstafanir AGS hafi falið í sér aðgerðir sem gætu gert kreppuna verri í 31 af 41 landi sem kannað var.

Skjal frá Center for Economic and Policy Research (Miðstöð fyrir rannsóknir á efnahags- og stjórnmálum) í Washington leiðir í ljós að 31 af 41 landi sem AGS hefur haft afskipti af hefur verið þvingað til að beita kreppudýpkandi („pro-cyclical“) hagstjórnaraðgerðum. Slíkar aðgerðir hafa þau áhrif í núverandi kreppu að auka á dýpt kreppunnar og gera hana verri. Þær aðgerðir sem fjallað er um í skjalinu og teljast kreppudýpkandi eru annað hvort kreppudýpkandi fjármála- eða gjaldeyrisaðgerðir (aðallega vaxtaákvarðanir og ákvarðanir um gengi gjaldmiðla).

„Meir en áratug eftir að efnahagskreppan í Asíu beindi athyglinni að meiriháttar mistökum Alþjóðagjaldeyrissjóðsins er AGS enn að gera svipuð mistök í mörgum löndum, sagði forstjóri CEPR og aðalhöfundur skýrslunnar, hagfræðingurinn Mark Weisbrot. AGS styður fjárhagslegar örvunaraðgerðir og þensluvaldandi aðgerðir í ríku löndunum, en hefur allt aðra afstöðu til landa þar sem íbúar hafa lágar tekjur eða meðaltekjur.

Byltingin í janúar: Staða hennar í straumi tímans.

Árni Daníel Júlíusson sagnfræðingurÁrni Daníel Júlíusson sagnfræðingurÁ 20 ára afmæli byltinganna miklu í Austur-Evrópu upplifði Evrópa (vestan Sovétríkjanna gömlu) sína fyrstu stjórnarbyltingu síðan þá. Hún varð á Íslandi. Mikið vatn hefur runnið til sjávar frá því kapítalisminn vann einn sinn stærsta sigur með falli Múrsins. Nú stendur hann frammi fyrir gríðarlegum vanda, fjármálakreppu, sem leiddi meðal annars til janúarbyltingarinnar á Íslandi, byltingar sem var allt annars eðlis en byltingarnar fyrir 20 árum.

Ísland upplifði í janúar að mannfjöldi fór út á göturnar og velti stjórnvöldum úr sessi með mótmælum. Þetta var því sannkölluð stjórnarbylting. Aðdragandinn var allnokkur. Í byrjun október hrundi íslenska efnahagskerfið. Það var að mörgu leyti hin raunverulega bylting eða efnahagsbylting. Eftir stóðu rústirnar af hugmyndakerfi sem tekið hafði 20-30 ár að byggja upp. Jafnvel má rekja ýmsa meginþætti nýfrjálshyggjunnar enn lengra aftur, til miðrar 20. aldar. Sérstaklega á það við um frumþætti í hugmyndafræði Sjálfstæðisflokksins, sem tengdist svo náið hersetu Bandaríkjamanna hér á landi.

Vandinn við Icesave

Yfirlýsingar bandaríska lögfræðingsins Lee Buchheit um samninga Íslendinga við Breta og Hollendinga um Icesave-málið hafa ekki opnað augu þess hluta ríkisstjórnarinnar sem vill láta Alþingi skrifa upp á samninginn. Þar fer fremstur í flokki fjármálaráðherrann sem virðist algerlega ákveðinn í að eyðileggja pólitískan feril sinn. Vera má að hann eigi eftir einhver ár í ráðherrastól, en þar mun hann sitja í skugga þessa máls, hvernig sem það fer. Steingrímur J.

Um Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og íslensk stjórnvöld

Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn er þekktur fyrir harkalegt framferði í efnahagsmálum. Fái hann tækifæri til þess að stýra opinberum fjárstraumum ríkja beitir hann aðferðum sem leiða til niðurskurðar í velferðarkerfi, einkavæðingu opinberrar þjónustu og annars slíks. Þetta þarf ekki að koma neinum á óvart – ráðleggingar sjóðsins, jafnvel til vestrænna ríkja, ganga á hverju ári út á það að skera þurfi niður í opinberum rekstri og einkavæða banka, fjölmiðla, heilbrigðiskerfi og menntakerfi, eða það af þessum fyrirbærum sem enn kynni að vera í eigu ríkisins.

Fundur grasrótarinnar með AGS í Seðlabankanum 10. mars 2009

Fundinn sátu Árni Daníel Júlíusson og Eva Hauksdóttir af hálfu grasrótarinnar, Mark Flanagan og tveir aðrir fulltrúar af hálfu AGS og Lilja Alfreðsdóttir af hálfu Seðlabankans. Mark Flanagan hafði langmest orð fyrir AGS-nefndinni.

Það var Samstaða, bandalag grasrótarhópa sem bað um fundinn og undirbjó hann af hálfu grasrótarinnar.

Nýlendan Ísland 5: Um 1990.

Allt fram yfir 1990 var íslenska fjármálakerfið á hendi ríkisvaldsins. Bankarnir voru í eigu ríkisins og var stýrt af fulltrúum pólitískra afla, aðallega Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks. Fjárfest var í ýmiskonar atvinnutækjum, aðallega fiskiskipum og frystihúsum og atvinnulíf og útflutningur byggðist á því. Flugleiðir og Eimskip voru miðstöðvar hins svokallaða kolkrabba, auðhrings sem stýrði þeim hluta atvinnulífsins sem var undir stjórn Sjálfstæðisflokksins, eða notaði þann flokk til að gæta hagsmuna sinna hjá ríkisvaldinu.

Nýlendan Ísland 4: Tímabilið 1950-1990

Hinar miklu breytingar sem urðu á valdahlutföllum stéttanna á Íslandi árið 1949 settu mark sitt á næstu áratugi. Verkalýðsstéttin, almenningur, hafði beðið ósigur fyrir heimsvaldastefnunni. Íslendingar bjuggu undir hæl hennar á meðan hvert landið af öðru varð frjálst, í Afríku, Asíu og jafnvel í bakgarði Bandaríkjanna, á Kúbu. Andstaðan við hersetuna var gríðarleg og tvisvar sinnum náðu völdum stjórnir sem höfðu brottför hersins á verkefnaskrá sinni. Andspyrnan gegn heimsvaldastefnunni náði ekki að hagga við hernum, en leitaði útrásar í andheimsvaldasinnaðri pólitík í fiskveiðum.

Nýlendan Ísland 3: Tímabilið 1940-1950

Tveir auðmagnshópar voru á Íslandi á millistríðsárunum, ef svo má segja, samvinnuhreyfingin og heildsala/togaraauðvaldið. Báðir hóparnir voru í ýmsum tengslum við erlent auðvald, svo sem banka í Danmörku og Bretlandi. Í meginatriðum var þó um að ræða þjóðlegt auðvald, sem ekki gekk erinda erlendra auðhringa, einfaldlega vegna þess að slíkir hringar voru ekki í aðstöðu til að nýta sér auðlindir eða tækifæri á Íslandi á tímabilinu 1914-1940. Ástæðan var fyrst og fremst hin almenna kreppa auðvaldsins, uppskiptastyrjaldir, heimskreppa og framsókn sósíalismans.

Syndicate content