Íslandsdeild Attac stofnuð

Íslandsdeild Attac var stofnuð 30. maí 2009. Hún er hluti alþjóðlegar hreyfingar fyrir lýðræðislegu eftirliti með fjármálamörkuðunum og stofnunum þeirra.

Iceland is under attack

Gordon Brown spills the beans on the IMF: Make Iceland pay for Incompetent British Bank Deregulation

Last month the G-20 authorized the International Monetary Fund to increase its loan resources to $1 trillion. It's not hard to see why. Weakening currencies in the post-Soviet states threaten to raise default rates on foreign-currency mortgages as collapse of the Baltic real estate bubble drags down Swedish banks, while the Hungarian property plunge threatens Austrian banks. It seems reasonable to infer that creditor-nation banks hope to be bailed out. The IMF is expected to lend the Baltic, central European and other debtor-country governments money to pay them.

Being defeated by debt is as deadly as outright military warfare.

Iceland is under attack - not militarily but financially. It owes more than it can pay. This threatens debtors with forfeiture of what remains of their homes and other assets. The government is being told to sell off the nation's public domain, its natural resources and public enterprises to pay the financial gambling debts run up irresponsibly by a new banking class. This class is seeking to increase its wealth and power despite the fact that its debt-leveraging strategy already has plunged the economy into bankruptcy.

Fundur grasrótarinnar með AGS í Seðlabankanum 10. mars 2009

Fundinn sátu Árni Daníel Júlíusson og Eva Hauksdóttir af hálfu grasrótarinnar, Mark Flanagan og tveir aðrir fulltrúar af hálfu AGS og Lilja Alfreðsdóttir af hálfu Seðlabankans. Mark Flanagan hafði langmest orð fyrir AGS-nefndinni.

Það var Samstaða, bandalag grasrótarhópa sem bað um fundinn og undirbjó hann af hálfu grasrótarinnar.

Nýlendan Ísland 5: Um 1990.

Allt fram yfir 1990 var íslenska fjármálakerfið á hendi ríkisvaldsins. Bankarnir voru í eigu ríkisins og var stýrt af fulltrúum pólitískra afla, aðallega Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks. Fjárfest var í ýmiskonar atvinnutækjum, aðallega fiskiskipum og frystihúsum og atvinnulíf og útflutningur byggðist á því. Flugleiðir og Eimskip voru miðstöðvar hins svokallaða kolkrabba, auðhrings sem stýrði þeim hluta atvinnulífsins sem var undir stjórn Sjálfstæðisflokksins, eða notaði þann flokk til að gæta hagsmuna sinna hjá ríkisvaldinu.

Nýlendan Ísland 4: Tímabilið 1950-1990

Hinar miklu breytingar sem urðu á valdahlutföllum stéttanna á Íslandi árið 1949 settu mark sitt á næstu áratugi. Verkalýðsstéttin, almenningur, hafði beðið ósigur fyrir heimsvaldastefnunni. Íslendingar bjuggu undir hæl hennar á meðan hvert landið af öðru varð frjálst, í Afríku, Asíu og jafnvel í bakgarði Bandaríkjanna, á Kúbu. Andstaðan við hersetuna var gríðarleg og tvisvar sinnum náðu völdum stjórnir sem höfðu brottför hersins á verkefnaskrá sinni. Andspyrnan gegn heimsvaldastefnunni náði ekki að hagga við hernum, en leitaði útrásar í andheimsvaldasinnaðri pólitík í fiskveiðum.

Nýlendan Ísland 3: Tímabilið 1940-1950

Tveir auðmagnshópar voru á Íslandi á millistríðsárunum, ef svo má segja, samvinnuhreyfingin og heildsala/togaraauðvaldið. Báðir hóparnir voru í ýmsum tengslum við erlent auðvald, svo sem banka í Danmörku og Bretlandi. Í meginatriðum var þó um að ræða þjóðlegt auðvald, sem ekki gekk erinda erlendra auðhringa, einfaldlega vegna þess að slíkir hringar voru ekki í aðstöðu til að nýta sér auðlindir eða tækifæri á Íslandi á tímabilinu 1914-1940. Ástæðan var fyrst og fremst hin almenna kreppa auðvaldsins, uppskiptastyrjaldir, heimskreppa og framsókn sósíalismans.

Nýlendan Ísland 2: Tímabilið 1900-1940

Í síðustu grein var rætt um stöðu Íslands í heimskerfinu um 1900. Bent var á að Ísland hefði ekki tilheyrt þeim meginhluta heimsins þar sem bjó fólk, dökkt, rautt eða gult á hörund, sem hvítir menn töldu sér rétt og skylt að kenna kristni og aðra góða siði með vélbyssur að vopni. Í þessum löndum ríkti grímulaust ofríki ofbeldisfullrar heimsvaldastefnu, kynþáttahyggju og kapítalisma. Megineinkenni íslenska samfélagsins voru hins vegar öflug smábændahreyfing, líkt og á öðrum Norðurlöndum, sjálfstætt, innlent auðvald og vaxandi verkalýðsstétt

Nýlendan Ísland 1 - til 1914

Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn stefnir að því að gera Ísland að hráefnanýlendu heimsauðvaldsins. Hér er m.a. mikið af "hreinni" orku, bæði vatnsorku, jarðhita og vindorku, fögur náttúra sem gæti hentað sem afslöppunarsvæði fyrir þreytta forstjóra alþjóðlegra stórfyrirtækja, og olía á Drekasvæðinu. Þetta eru þau not sem alþjóðaauðvaldið ætlar að hafa af Íslandi eftir bankahrunið. Gjaldþrota ríkisvald og nauðstödd alþýða er óskastaða AGS, en líklega hafa þeir ekki búist við uppreisn almennings.

Syndicate content