Nú er lag: kveðjum hagkerfi spilavítisins!
„Afvopnum markaðina!“
Við stofnun Attac 1998 reis þessi krafa með fjármálahrunið í Asíu að bakgrunni. Síðan þá höfum við upplifað fleiri kreppur af völdum fjármálamarkaðanna: í Rússlandi, Brasilíu, Tyrklandi, Argentínu, „nýja-hagkerfis“bólan sem sprakk 2001.
Í dag eru auðugu löndin stödd í miðju kreppu sem er sú alvarlegasta síðan Kreppan mikla 1929. Hrunið á Wall Street í september 2008 markar endalok tímaskeiðs: kerfi fjármagnskapítalismans, sem knúið var áfram af sókninni í hámarksgróða, hrundi. Það eyddi sjálfu sér með eigin mótsetningum. Og nú ná eftirköstin til raunhagkerfisins. Samdráttur er hafinn í Bandaríkjunum og Evrópusambandið fylgir fast á eftir. Að lokum mun heimshagkerfið allt líða fyrir afleiðingarnar.
Samdrátturinn í efnahagslífinu mun leiða til enn meira atvinnuleysis og ójafnræðis. Aukinn þrýstingur verður settur á launafólk um að það samþykki meiri „sveigjanleika á vinnumarkaði“, lækkuð laun og skerta almannaþjónustu. Minnkandi eftirspurn (eftir vörum og þjónustu) frá ríku löndunum hefur síðan áhrif á viðkvæm hagkerfi þróunarlandanna og eykur á fátæktina. Aldamótamarkmiðin, t.d. markmiðin um sjálfbæra hnattræna þróun sem virðir félagsleg skilyrði og verndun umhverfisins, lenda utan seilingar.
Fjármálakreppa og samdráttur fer saman við miklar sviptingar í olíu- og matvælaverði, sem hefur valdið alvarlegum samfélagskreppum og hunguruppreisnum í suðlægum löndum. Margar ástæður eru fyrir breytingunum á hráefna- og matvælaverði. En, enn og aftur, er ástæðu óstöðuleikans í verðlagsmálum, sem og? ástæðunnar fyrir hinum mörgu fjármálakreppnum, að leita í spákaupmennsku fjárfestingasjóða og annarra stofnanafjárfesta.





